2025, 114 min.
pokaz przedpremierowy

Nagrody i selekcje: MFF Cannes 2025 – udział w Konkursie Głównym

Reżyseria: Carla Simón
Obsada: Tristán Ulloa, Sara Casasnovas, Miryam Gallego
Kraj: Hiszpania

[POKAZ STACJONARNY]

W swoim najbardziej osobistym filmie Carla Simón wraca do rodzinnych korzeni, by opowiedzieć o przemilczanej historii z własnej młodości. 

17-letnia Marina przyjeżdża do Vigo po dokument potrzebny do stypendium, ale drobny urzędowy wymóg odsłania głęboko skrywaną rodzinną tajemnicę. “Romería” to opowieść o pamięci, milczeniu i nieobecnościach, w której przeszłość ożywa poprzez poetycki język kina oraz archiwalne materiały. Simón z czułością i precyzją demaskuje mechanizmy wyparcia, a także oddaje głos tym, których historie usunięto z rodzinnych narracji – ofiarom epidemii AIDS.

W mediach:

«„Romeria” dojrzewa w widzu jeszcze na długie godziny po seansie. Działa jak za krótki sen czy stare wspomnienie, które człowiek mimowolnie odtwarza w głowie w zupełnie niespodziewanym momencie. Trzeci film Simón jest nie tylko portretem rozbitej przez tragedię rodziny, ale także bolesnym świadectwem tego, co działo się za zamkniętymi drzwiami w wielu hiszpańskich rodzinach.»
— Daria Sienkiewicz, Filmweb, czytaj całość tutaj

«„Lato 1993″ spotyka „Alcarràs”. I jest to piękne spotkanie. A Simon znowu zachwycająco używa wątków autobiograficznych.»
— Kamil Kalbarczyk, recenzja kapsułkowa na portalu Filmweb

«Simón po cichu analizuje znaczenie więzów krwi w budowaniu realnej wspólnoty. Komplikuje obraz rodziny jako gwaranta wzajemnej opieki, współczucia i bezpieczeństwa. Obnaża jej hierarchiczną strukturę podtrzymywaną przez najstarszych członków. Pokazuje mechanizmy wykluczenia zbuntowanych jednostek.»
— Wojciech Tutaj, Więź, czytaj całość tutaj

Carla Simón
Hiszpańska reżyserka i scenarzystka filmowa. Urodzona w 1986 roku w Barcelonie, straciła rodziców na skutek AIDS, mając zaledwie sześć lat. W swoim intymnym i cenionym przez krytyków debiucie – “Lato 1993” nawiązała do północnej Katalonii, w której została wychowana przez krewnych. Film reprezentował Hiszpanię w oscarowym wyścigu w 2018 roku. W międzyczasie stworzyła wiele filmów krótkometrażowych. Jej drugie dzieło, “Alcarràs”, zdobyło Złotego Niedźwiedzia w Berlinie – jako pierwsza w historii festiwalu produkcja, w której mówi się wyłącznie po katalońsku.

Tagi: kino hiszpańskie, kino autobiograficzne, kino pamięci, kino intymne

#Uwolnij umysł