2025, 106 min.
pokaz przedpremierowy
film zamknięcia Festiwalu (obowiązują zaproszenia oraz ograniczona pula miejsc dla osób posiadających karnety – rezerwacja miejsc przez formularz)

Po seansie spotkanie z twórcami

Nagrody i selekcje: FPFF w Gdyni 2025 (Złote Lwy, Najlepszy scenariusz, Najlepszy montaż, Nagroda publiczności)

Reżyseria: Piotr Domalewski
Obsada: Tobiasz Wajda, Bruno Błach-Baar, Mikołaj Juszczyk, Filip Juszczyk, Kamila Urzędowska, Sławomir Orzechowski
Kraj: Polska

[POKAZ STACJONARNY]

 

Grupa nastoletnich ministrantów, sfrustrowana obojętną postawą dorosłych i instytucji Kościoła wobec niesprawiedliwości społecznej, postanawia wdrożyć własny, nietypowy plan odnowy moralnej.

Uzbrojeni w młodzieńczy bunt i własną interpretację Pisma Świętego zakładają podsłuch… w konfesjonale, aby lepiej poznać swoich sąsiadów.  Zamaskowani niczym Zorro i z ambicjami na miarę Robin Hooda, stają się sędziami w swoim osiedlowym świecie, pomagając potrzebującym i wymierzając kary za grzechy. Jednak ich misja zamienia się w niebezpieczną grę, a chłopcy, stosując własny, idealistyczny kodeks honorowy, zaczynają balansować na cienkiej granicy między dobrem a złem. Prawdziwe życie blokowiska miesza się z misją wprost z komiksów o superbohaterach, ale zamiast peleryn, bohaterowie noszą komże.

Film balansuje między dramatem a czarnym humorem, a jego styl przypomina bardziej rapowy manifest niż szkolną katechezę. „Ministranci” to kino, które nie boi się zadawać trudnych pytań o religię, wspólnotę, winę i odkupienie — ale robi to bez kaznodziejstwa, a z luzem, emocją i  mocą autentycznego przekazu.

W mediach:

«Ten film jest dowodem na to, że to nie w tym naszym małym, szaroburym realizmie leży problem polskiej kinematografii. Bo wystarczy napisać dobre dialogi, dodać szczyptę humoru, luzu i pomysłowości i pyk, działa.»
— Michał Piepiórka, recenzja kapsułkowa na portalu Filmweb

«Najbardziej zaskakujący, świeży, nowoczesny i… optymistyczny film Festiwalu w Gdyni. Połączenie klimatu „Domu dobrego” z „Klerem” ale w pastelowej, dającej nadzieję tonacji. Jest nim dużo jasności i czystości, bo przypowieść, która pokazana została na przykładzie społeczności współczesnego polskiego miasteczka, spleciona z bajką spod znaku Robin Hooda oraz ludowym mesjanizmem staje się duchowym wyzwoleniem dla bohaterów i dla widzów. Szczególne brawa dla czterech chłopaków grających zbuntowanych ministrantów – to są prawdziwe zawodowe role aktorskie. Serce rośnie.»
— Tomasz Raczek, recenzja kapsułkowa na portalu Filmweb

Piotr Domalewski
Reżyser, scenarzysta, aktor, dramatopisarz. Ukończył studia reżyserskie na Wydziale Radia i Telewizji w Katowicach, gdzie zrealizował nagradzane filmy krótkometrażowe. Jego pełnometrażowym debiutem był film „Cicha noc”, za który otrzymał 10 Orłów oraz 7 nagród podczas FPFF w Gdyni w tym Złote Lwy. W 2020 roku zrealizował drugi film „Jak najdalej stąd”, który zadebiutował w trakcie Festiwalu Filmowego w San Sebastian. Za swój drugi pełnometrażowy film otrzymał Paszport „Polityki”. W 2021 roku na zamówienie Netflixa zrealizował film „Hiacynt”.

Tagi: kino polskie, wiara, zemsta