Kino, które nie kończy się na napisach

Kamera Akcja od lat stawia na kino, które nie kończy się na napisach, lecz dopiero wtedy naprawdę się zaczyna – w rozmowach o nich w sali i korytarzach festiwalowych. W programie 16. FKA znalazł się „Sirât” Oliviera Laxe’a, nagrodzony w Cannes Nagrodą Jury, transowa podróż, która wymyka się klasycznej narracji. Laxe, porównywany przez krytyków do Lyncha, łączy rozedrganą kamerę z hipnotycznym rytmem rave’u, by stworzyć audiowizualny spektakl balansujący między cielesnym transem a filozoficznym dialogiem. „Sirât” to film, o którym będzie się dyskutować na FKA długo po wyjściu z sali – to dzieło, które nie daje spokoju i domaga się rozmowy. Z kolei „Młode matki” to kino utrzymane w duchu społecznego realizmu, tak charakterystycznego dla braci Dardenne – proste w formie, mocne w przesłaniu. Twórcy „Rosetty” i „Dziecka” wracają do tematów, które uczyniły ich legendami kina, tym razem koncentrując się na pięciu nastoletnich dziewczynach, które zostają matkami, zanim zdążą dorosnąć. Kamera obserwuje ich codzienność z bezkompromisową prostotą – bez upiększeń, bez łatwych odpowiedzi, ale z ogromnym szacunkiem dla bohaterek. Pogłębiona refleksja nad barwami mierzenia się z macierzyństwem rozpisana na tak różne, ale równie poruszające głosy – podkreślał Maciej Roch Satora. To poruszająca lekcja empatii – kino, które zamiast moralizować, uważnie słucha i zostaje z nami na długo.