Głos krytyków

W ramach sekcji “Głos krytyków” zaprezentowane zostaną gorące produkcje ostatniego sezonu, które gościły już ekranach polskich kin lub takie, które przez te ekrany szybko przemknęły prawie niezauważone. Jedne dzieliły krytyków i widzów i wywoływały spory, inne zgodnie łączyły wszystkich w zachwycie. Wydarzeniem sekcji będzie projekcja znakomitego dokumentu Love Express. Zniknięcie Waleriana Borowczyka”. Reżyser stara się w filmie odpowiedzieć na pytanie, w jaki sposób droga artystyczna Waleriana Borowczyka skręciła z ambitnego kina pokazywanego na festiwalach filmowych (m.in. w Cannes) w kierunku erotycznych obrazów, wpisujących się w ówcześnie trwającą w Paryżu rewolucję obyczajową i seksualną. Po projekcji odbędzie się także spotkanie case study, podczas którego Kuba Mikurda zdradzi kulisy realizacji filmu i pokaże niepublikowane wcześniej fragmenty materiałów. Propozycją dla widzów o mocnych nerwach będzie nagrodzony w Wenecji obraz Xaviera Legranda. “Jeszcze nie koniec” opowiada historię dziecka, które staje się zakładnikiem narastającego konfliktu pomiędzy rodzicami. Film francuskiego reżysera jest wstrząsający i mądry, kameralny ale jednocześnie groźny tak przeraźliwie, że na długo odejmuje oddech. Dla fanów intensywnych wrażeń dobrym wyborem będzie “Bezlitosny” wyreżyserowany przez Sung-hyun Byuna. To niezwykle dynamiczne koreańskie “neo-noir” czerpiące garściami z estetyk dobrze znanych kinomanom z filmów Guya Ritchiego czy Quentina Tarantino. “Must see” sekcji będzie także “Miasto duchów” – ubiegłoroczny hit festiwalu Sundance, nominowany w tym roku do BAFTY. Matthew Heineman w swoim dokumencie przedstawia szokującą historię Syryjczyków, którzy postanawiają walczyć z ISIS dokumentując ich zbrodnicze działania i publikując je w Internecie. Drugim gorącym dokumentem zaprezentowanym w ramach jednego bloku będzie “Obcy na mojej kanapie”. Obraz współczesnego miasta z perspektywy couchsurferów, gdzie Warszawa przedstawiona jest jako miejsce spotkań ludzi z różnych stron świata, w różnym wieku i z różnymi historiami życiowymi. Wszystkich łączy jednak poczucie zagubienia, a także dojmująca potrzeba ucieczki od samotności. Po seansie odbędzie się Q&A z reżyserem Grzegorzem Brzozowskim. W programie sekcji znajdą się także głośne hity jak m.in. “Wyspa psów” Wesa Andersona, “Dogman” Matteo Garrone, “Thelma” Joachima Triera czy “Whitney” Kevina Macdonalda.

Dogman – reż. Matteo Garrone,

Cannes 2018 – Konkurs Główny, Best Actor – Marcello Fonte

Mieszkańcy włoskiego miasteczka wiedzą, że Marcello, miejscowy psi fryzjer, nie skrzywdziłby nawet muchy. Niepozorny, ale lubiany przez wszystkich, dzieli swój czas między pracę, wychowywanie córki i okazjonalny handel kokainą. Z powodzeniem unika kłopotów, przynajmniej dopóki nie pojawia się Simone – trzęsący całą okolicą, wiecznie naćpany osiłek. Kiedy po raz kolejny bezwzględnie wykorzysta naiwność Marcella, psi fryzjer będzie musiał się odgryźć.

 

Wyspa psów – reż. Wes Anderson,

Berlinale 2018 – Konkurs Główny, Srebrny Niedźwiedź

Opowieść o dwunastoletnim japońskim chłopcu imieniem Atari, którego wychowuje skorumpowany burmistrz wielkiego miasta Megasaki. Gdy na mocy specjalnego dekretu wszystkie psy domowe wygnane zostają na ogromne wysypisko odpadów, Atari leci na miniaturowej machinie powietrznej na „wyspę śmieci”, by odnaleźć swego ukochanego psa. Na miejscu gromadzi wokół siebie grupę czworonożnych przyjaciół i wraz z nimi wyrusza na wielką wyprawę, która zadecyduje o losach i przyszłości całej Prefektury.

 

Thelma – reż. Joachim Trier,

Toronto Film Festival 2017

Początek studiów w Oslo to dla młodej kobiety początek nowego życia. Po raz pierwszy rodzi się w Thelmie miłość. Przeżywanie i uporządkowanie związanych z dorosłością emocji komplikuje nie tylko nieustająca kontrola ze strony rodziców – religijnych fanatyków. Okazuje się, że w Thelmie drzemią ukryte, nadprzyrodzone siły, które pozwalają bohaterce zmieniać i kształtować rzeczywistość. Siły te dają o sobie znać w chwilach, gdy Thelma przeżywa stres lub niepokój.Wkrótce zawładną ciałem i umysłem dziewczyny, zmienią życie jej i otoczenia. Czy wtedy Thelma stawi czoła pytaniom o własną tożsamość?

 

Jeszcze nie koniec – reż. Xavier Legrand,

MFF Wenecja 2017 – Srebrny Lew, Lew jutra dla najlepszego debiutanta

Miriam i Antoine Besson są po rozwodzie. Miriam chciałby uzyskać wyłączną opiekę nad synem Julienem, aby ochronić go przed ojcem, który – jak twierdzi – jest brutalny. Z kolei Antoine przedstawia siebie jako lekceważonego rodzica. Przydzielony do sprawy sędzia zarządza wspólną opiekę nad dzieckiem. Julien staje się zakładnikiem narastającego konfliktu pomiędzy rodzicami. Przyparty do muru stara się zapobiec najgorszemu.

 

Love Express. Zniknięcie Waleriana Borowczyka – reż. Kuba Mikurda,

Millennium Docs Against Gravity – Nos Chopina

Historia wzajemnych powiązań między strefami sztuki wysokiej, seksualności i rynku kultury opowiadana z perspektywy kariery niepokornego reżysera i artysty wizualnego Waleriana Borowczyka przez bliskie mu osoby i wielkie postacie kina zainspirowane jego twórczością. Jak to się stało, że ten hołubiony w latach 70. XX wieku przez krytyków i festiwale filmowe artysta został w latach 80. XX wieku wchłonięty przez rynek filmów erotycznych? W jaki sposób reżyserowi, który tworzył światowej klasy kino, a jego filmy pokazywane były w konkursie w Cannes, przypięto łatkę twórcy filmów erotycznych. Film w oryginalny sposób portretuje zawirowania rewolucji seksualnej i jej konsekwencje. Udział w nim wzięli współpracownicy Borowczyka, a także znani filmowcy i teoretycy kina, w tym: Terry Gilliam, Bertrand Bonello, Neil Jordan, Andrzej Wajda, Patrice Leconte i Slavoj Žižek.

 

Loveling – reż. Gustavo Pizzi,

Sundance 2018 – Konkurs na najlepszy dramat zagraniczny

Irene wraz z mężem i czwórką dzieci mieszka w małym miasteczku na obrzeżach Rio de Janeiro. Jej najstarszy syn Fernando jest utalentowanym graczem w piłkę ręczną. Pewnego dnia chłopak zostaje zaproszony do profesjonalnej drużyny w Niemczech. Rodzina musi podjąć szybką decyzję o wyjeździe, od którego zależy jego dalsza kariera. Zaskoczona obrotem spraw Irene, stara się poradzić sobie z wizją nagłego rozstania z synem, pokonać własny niepokój i odkryć w sobie nowe siły, by przyzwyczaić się do życia bez ukochanego dziecka.

 

Miasto duchów – reż. Matthew Heineman,

Sundance 2017 – Konkurs na najlepszy film dokumentalny, BAFTA 2018 – Nominee

Kiedy w 2014 roku Państwo Islamskie zaanektowało syryjskie miasto Ar-Rakka jako swoją stolicę, anonimowi Syryjczycy postanowili walczyć z terrorystami przy pomocy kamer i telefonów. Żaden z nich nie zamierzał zostać dziennikarzem, ale mówią, że nie mieli innego wyjścia. Z narażeniem życia dokumentują zbrodnicze działania terrorystów i zamieszczają je w sieci pod szyldem „Raqqa is Being Slaughtered Silently”. Biorą też udział w swego rodzaju medialnej wojnie przeciwko propagandowym materiałom profesjonalnie produkowanym przez Państwo Islamskie. Wierzą, że prawda pokazywana światu jest najskuteczniejszą bronią.

 

Obcy na mojej kanapie – reż. Grzegorz Brzozowski,

Krakowski Festiwal Filmowy 2017 – Srebrny Lajkonik

Obraz współczesnego miasta z perspektywy couchsurferów – Warszawa jako miejsce spotkań ludzi z różnych stron świata, w różnym wieku i z różnymi historiami życiowymi. Łączy ich poczucie zagubienia, a także dojmująca potrzeba ucieczki od samotności. Couchsurfing staje się płaszczyzną porozumienia dla zupełnie odmiennych światów – w jaki bowiem inny sposób można by skłonić polskiego inżyniera po pięćdziesiątce i studenta z Niemiec do wspólnego składania chińskiego modelu helikoptera?

 

Pod ciemnymi gwiazdami – reż. Michael Pearce,

MFF w Salonikach 2018 – Konkurs Główny, Sundance 2018

Młoda dziewczyna zakochuje się w nieznajomym chłopaku, który w środku lata pojawia się w nadmorskim miasteczku akurat, gdy zaczyna się seria tajemniczych zabójstw. Moll odkrywa nareszcie, jak smakuje wolność oraz czym są namiętność i pożądanie. Ale kiedy Pascal staje się głównym podejrzanym w sprawie zaginionych kobiet, którą żyją lokalna policja i społeczność, dziewczyna będzie musiała podjąć decyzje, od których nie będzie już odwrotu. Od tego momentu nie zatrzyma się przed niczym, aby osiągnąć to, czego pragnie i dowie się, do czego jest zdolna.

 

McQueen – reż. Ian Bonhôte,

Tribeca Film Festival 2018 – Best Documentary Nominee

Wizjoner. Buntownik. Geniusz. Aleksander McQueen. Przyszedł znikąd i na zawsze odmienił świat mody. Zwykły chłopak z biednej dzielnicy Londynu stworzył wartą miliony dolarów, luksusową markę. Stał się jedną z najbardziej rozpoznawalnych ikon sztuki współczesnej. Odważny i bezkompromisowy, McQueen zwykł mawiać: „Moje pokazy mody to sex, drugs and rock n’roll. Mają elektryzować. Wywoływać emocje. Szok i atak serca”. Skąd czerpał wielką wewnętrzną siłę, dzięki której podbił hermetyczny świat haute couture? Projektował dla brytyjskiej królowej i największych gwiazd, takich jak Rihanna czy Nicole Kidman. U szczytu sławy popełnił samobójstwo. Jaką tajemnicę kryło jego życie? „McQueen” to oparta na faktach historia artysty – równie fascynująca, jak jego dzieła. Opowieść o człowieku, któremu niezwykła wrażliwość i energia pozwoliły wspiąć się na szczyty sławy i świata pop kultury.

 

Whitney – reż. Kevin Macdonald,

Cannes 2018 – Golden Eye Nominee, Edinburgh Film Festival 2018 – Best Documentary Feature Film Award

Z imponującą liczbą ponad 200 milionów albumów sprzedanych na całym świecie, ze statusem pierwszej kobiety-artystki, która zadebiutowała na szczycie listy Billboard 200 i jedynej w historii, której siedem kolejnych singli pojawiło się na pierwszym miejscu zestawienia Billboard Hot 100, Whitney Houston była głosem swojego pokolenia. Artystka, która z piosenkarki gospel miała stać się królową światowej sceny. To ona zainspirowała całe pokolenie wokalistek z Mariah Carey i Beyoncé na czele. To jej brawurowe wykonanie amerykańskiego hymnu w trakcie Super Bowl w 1991 roku przetarło ścieżki niedostępne wcześniej dla czarnoskórych muzyków. W tle do tych wiekopomnych wydarzeń pisała się jednak inna historia. Porażająca opowieść o uzależnieniu i samozniszczeniu, wypełniająca kolumny tabloidowych gazet i czasopism. Historia kobiety, która na scenie miała głos anioła, ale poza nią przegrywała walkę z własnymi demonami.

 

Podróż z tatą – reż. Anca Miruna Lazarescu,  

(film bez polskiej dystrybucji kinowej), Berlinale 2017

Rok 1968. Rodzina o rumuńsko-niemieckich korzeniach wyrusza z miasta Arad w podróż do NRD. Bracia Mihai (Alexandru Margineanu) i Emil (Razvan Enciu) wierzą, że na miejscu lekarze wyleczą ich cierpiącego ojca (Ovidiu Schumacher) i tym samym pomogą przywrócić harmonię w rodzinie. Niestety, mężczyźni trafiają w Czechosłowacji w sam środek Praskiej Wiosny. W konsekwencji ich plany muszą zmienić się o 180 stopni. Niespodziewanie trafiają do Zachodnich Niemiec i mają tylko kilka godzin, żeby zdecydować, czy tam zostają, czy wracają do domu. Pełna pomyłek i niespodziewanych zwrotów akcji, błyskotliwa komedia drogi. Jej twórczynią jest laureatka Europejskiej Nagrody Filmowej, Anca Miruna Lazarescu (krótki metraż Cicha rzeka). Artystce udaje się w lekki i świeży sposób opowiedzieć o czasach zimnej wojny i dylematach mieszkańców bloku wschodniego. Jednocześnie sięga też do historii własnej rodziny. Lazarescu urodziła się w 1979 roku w rumuńskiej Timisoarze. 11 lat później wyemigrowała z rodzicami do Niemiec i rozpoczęła studia w Akademii Sztuki Filmowej w Monachium. Inspirowana przygodami jej ojca Podróż z tatą to pełnometrażowy debiut reżyserki. W rolach głównych bohaterów występują m.in. Alexandru Margineanu (California Dreamin’), Razvan Enciu, Ovidiu Schumacher (Kogut bez głowy). Na uwagę w filmie zasługują doskonała scenografia i kostiumy. Produkcja spotkała się z ciepłym przyjęciem krytyki i została wyróżniona na wielu festiwalach filmowych.

 

Bezlitosny – reż. Sung-hyun Byun,

Cannes 2017 – Out of Competition

Narkotykowy boss z koreańskiego półświatka odsiaduje wyrok w więzieniu. Mężczyzna podporządkowuje sobie współwięźniów i strażników. Pewnego dnia do zakładu karnego trafia młody chłopak, który zaprzyjaźnia się z doświadczonym gangsterem. Po wyjściu na wolność obaj mężczyźni łączą siły i opanowują rynek narkotykowy w Seulu. Będąc na szczycie syndykatu zbrodni ich wzajemna lojalność zostanie wystawiona na próbę.

 

Zdrów jak ryba – reż. Anca Damian

(film bez polskiej dystrybucji kinowej), Romanian Union of Filmmakers – 4 nominacje

Młody obiecujący adwokat z Bukaresztu, Andrei, żywi ambiwalentne uczucia wobec swojego ojca, szanowanego prawnika w Klużu. Jego nagła śmierć w niewyjaśnionych okolicznościach rzuca mężczyznę w wir prowadzonego na własne konto śledztwa. Krok po kroku, Andrei próbuje odtworzyć ostatni dzień życia ojca, odkrywając przy okazji wiele skrywanych sekretów i zaburzając ustalony porządek. Dochodzenie przyczyny śmierci rodzica zamienia się stopniowo w przyspieszoną „podróż w dorosłość”, której ostatnim etapem stanie się określenie przez Andreia własnych, życiowych ideałów.

 

Partnerem pokazów filmów „Zdrów jak ryba” i „Podróż z tatą” w sekcji „Głos krytyków” jest Rumuński Instytut Kultury.