Denis Villeneuve

Denis Villeneuve:

Maelström – reż. Denis Villeneuve, 

(film bez polskiej dystrybucji kinowej), 23 nagrody na festiwalach, nagroda FIPRESCI (Berlinale Panorama)

Główną bohaterką filmu jest 25 letnia Bibiane. Mieszka w Montrealu i nie miewa się dobrze. Jest co prawda właścicielką sieci butików, ale ma z tym same problemy. Z rodziną też się jej nie układa. W dodatku Bibiane poddała się aborcji. Te wszystkie napięcia i problemy powodują, że jest rozdrażniona, a wszystko, czego w tej chwili pragnie, to zapomnieć. W końcu jedzie do nocnego klubu i upija się. Wsiada do samochodu pod wpływem alkoholu… Niestety po drodze zdarza się wypadek. Bibiane potrąca jakiegoś człowieka, który. nie ginie na miejscu, ale zbiera się z trudem z jezdni i wraca do domu. Z powodu stanu, w jakim się znajdowała, Bibiane przez jakiś czas nie jest pewna, co tak naprawdę się stało…

 

Politechnika – reż. Denis Villeneuve, 

(film bez polskiej dystrybucji kinowej), 16 nagród na festiwalach, premiera na MFF Cannes 2009

6 grudnia 1989 r. dwudziestoczteroletni mężczyzna wszedł do sali wykładowej politechniki w Montrealu, wybrał 14 studentek inżynierii i wszystkie zastrzelił. Motywem jego zbrodni, podanym w liście samobójczym, była „nienawiść do feministek. Film „Politechnika”, będący rekonstrukcją tamtego dnia, opiera się na świadectwie osób, które przeżyły to potworne wydarzenie, ukazuje zdarzenia z trzech perspektyw: zabójcy, ocalałej studentki Valérie oraz jej kolegi z grupy, który boryka się z poczuciem winy, ponieważ nie próbował powstrzymać zbrodniarza.

 

Pogorzelisko – reż. Denis Villeneuve,

39 nagród na festiwalach, nominacja do Oscara

Podczas lektury testamentu swojej matki u notariusza Lebela, rodzeństwo Jeanne i Simon Marwan, otrzymują dwie koperty – jedną przeznaczoną dla ich ojca, którego uważali za zmarłego oraz drugą przeznaczoną dla brata, o którego istnieniu nie mieli pojęcia. Jeanne odnajduje w tym geście wyjaśnienie milczenia matki przed kilka ostatnich tygodni przed jej śmiercią. Decyduje się natychmiast wyjechać na Bliski Wschód, by poznać nieznaną dotąd przeszłość swojej rodziny. Simon nie przywiązuje tak wielkiej wagi do pośmiertnej prośby matki, jednak miłość do siostry zmusza go, aby dołączył do Jeanne w podróży.

 

Wróg – reż. Denis Villeneuve,

15 nagród na festiwalach

Adam Bell (Jake Gyllenhaal) jest profesorem historii. Życie, jakie prowadzi, jest nudne i zaniedbane do tego stopnia, że nie poświęca zbyt wiele uwagi nawet swojej dziewczynie, Mary (Mélanie Laurent). Wszystko zmienia się, gdy pewnego razu ogląda film, który polecił mu znajomy. W trakcie seansu Adam dostrzega w jednej z ról własnego sobowtóra. Zaintrygowany tym, co zobaczył, postanawia odszukać mężczyznę z filmu. Nie wie jeszcze, że decyzja, którą właśnie podjął, nieodwracalnie odmieni całe jego życie.

 

Labirynt – reż. Denis Villeneuve,

10 nagród na festiwalach, nominacja do Oscara

Gdy 6-letnia córka małomiasteczkowego stolarza zostaje porwana wraz z jej koleżanką, zostaje wszczęta akcja poszukiwawcza, z którą policja ewidentnie sobie nie radzi. Ojciec, doświadczony myśliwy o głębokiej wierze, mimo iż początkowo współpracuje z organami ścigania, to zrażony ich bezradnością postanawia wymierzyć sprawiedliwość na własną rękę. O przestępstwo podejrzewa mężczyznę, którego więzi i torturuje w celu uzyskania odpowiedzi na pytanie, gdzie są dziewczynki.

 


Bohaterem pierwszej sekcji programowej podczas tegorocznego Festiwalu Krytyków Sztuki Filmowej Kamera Akcja będzie jeden z najbardziej utalentowanych kanadyjskich twórców współczesnego kina, który konsekwentnie buduje swój autorski styl. Zdobywa najważniejsze nagrody filmowe i zyskuje uznanie wśród krytyków na całym świecie – szybko znalazł się w gronie najbardziej rozchwytywanych osobowości hollywoodzkiego przemysłu filmowego.

W październiku w kinach pojawi się długo wyczekiwany “Blade Runner 2049”. Już w tym momencie Villeneuve zaangażowany jest w realizację “Diuny”. Kanadyjczyka wymienia się także wśród kandydatów do realizacji następnej części przygód agenta 007.

Już od pierwszych filmowych wprawek, Villeneuve zaznaczył, jakie cechy będą charakterystyczne dla jego twórczości. Jego filmy są jak duszne pułapki, które zamykają bohaterów, dając jedynie cień nadziei na wyjście ze skrajnie trudnego położenia. Psychodeliczne kino Villeneuve’a charakteryzują surrealistyczne motywy, którymi kanadyjczyk wprowadza do narracji dodatkowe labirynty znaczeń, piętrząc możliwe interpretacje. Interesuje go psychologia postaci, skrzywdzeni bohaterowie lub tacy, którzy są blisko doświadczenia traumy.

Swój debiut “32 sierpień na ziemi” (1998 r.) Villeneuve zrealizował w duchu francuskiej nowej fali i niebywale szybko dostał się na festiwalowe salony. Jako reżyser – debiutant, premierowo zaprezentował swój film w prestiżowym gronie nominowanych do sekcji “Un Certain Regard” na festiwalu w Cannes! Film pełen zaplanowanych sprzeczności, opowiadający o bohaterce, która po niegroźnym wypadku samochodowym postanawia zmienić swoje życie, wywołał poruszenie wśród festiwalowych jurorów wśród których był wówczas doskonale znający twórczość Goddarda (do której nawiązywał Villeneuve) Jacques Mandelbaum.

Jego późniejszy „Maelström” (2000 r.) zdradził po raz kolejny fascynację reżysera przemocą. Studium psychologiczne młodej kobiety na skraju załamania nerwowego, Villeneuve umieścił w brudnym świecie pełnym krzywdy i cierpienia. Ubrał go jednak w zaskakującą formę artystycznego zamieszania, w którym wirują przeróżne zabiegi jak choćby poszatkowany scenariusz, zaburzona chronologia, zmienny klucz kolorystyczny zdjęć, operowe kompozycje w warstwie muzycznej i żonglerka kliszami gatunkowymi. Film zdobył łącznie 23 nagrody. Wśród największych sukcesów można wymienić chociażby nagrodę FIPRESCI dla najlepszego filmu sekcji “Panorama” podczas Berlinale.

Trzecia pozycja kluczowa we wczesnej twórczości kanadyjczyka to “Politechnika” (2009 r.). Zrealizowana w surowej i achronologicznej poetyce rekonstrukcja wydarzeń z grudnia 1989 r., gdy dwudziestoczteroletni mężczyzna wszedł do sali wykładowej politechniki w Montrealu, wybrał 14 studentek inżynierii i wszystkie zastrzelił. Motywem jego zbrodni, podanym w liście samobójczym, była nienawiść do „feministek”. Villeneuve z emocjonalnym ascetyzmem, potęgującym wrażenie porażającego niepokoju zrealizował film szczery, na długo zapadający w pamięci, będący filmowym aktem pamięci dla ofiar zbrodni. Kanadyjczyk ukazuje zdarzenia z trzech perspektyw: zabójcy, jednej z ocalałych studentek oraz jej kolegi, który próbował pomóc. Dzięki “Politechnice” Villeneuve ponownie wrócił do Cannes, pokazując swój film w sekcji “Directors’ Fortnight”. Zdobył łącznie 16 nagród na całym świecie, w tym nagrodę dla najlepszego filmu kanadyjskiego w Toronto.

Ostatnim filmem realizowanym przed mentalną przeprowadzką reżysera do Hollywood było “Pogorzelisko” (2010 r.) – przepełniona cierpieniem historia rodzeństwa, które dowiaduje się po raz pierwszy o istnieniu brata i próbuje go odnaleźć zgodnie z wolą zmarłej matki, doświadczając przy tym okrucieństw wojny i fanatyzmu religijnego. “Pogorzelisko” jest kolejnym dowodem reżyserskiej maestrii Villeneuve’a, który przenosi koszmar wojny do sfery przeżyć intymnych. Film miał premierę na festiwalach w Wenecji i w Toronto, gdzie publiczność wyraziła swój zachwyt długimi owacjami na stojąco. “Pogorzelisko” było także nominowane do Oscara w kategorii „Najlepszy film nieanglojęzyczny”. Przegrał wówczas rywalizację z filmem Susanne Bier “W lepszym świecie”.

Szczegółowy program projekcji w ramach sekcji zostanie ogłoszony na początku września. 8.Festiwal Krytyków Sztuki Filmowej Kamera Akcja odbędzie się od 19 do 22 października w Łodzi. Karnety na festiwal są już dostępne.