Francuska portrecistka społeczna – Ursula Meier

Francuska portrecistka społeczna – Ursula Meier

Sekcja poświęcona Ursuli Meier na 9. FKA!

Ursula Meier jest francuską reżyserką filmową i scenarzystką. Jej głośny obraz „Twoja siostra” został uhonorowany statuetką Srebrnego Niedźwiedzia podczas 62. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Berlinie, a ona sama zasiadła na czele jury Palme d’Or w trakcie tegorocznego Festiwalu Filmowego w Cannes. W ramach sekcji poświęconej tej artystce, widzowie będą mogli obejrzeć jej dwa filmy, a w tym – premierowo w Polsce – „Shock Waves – Diary of My Mind”.

Dramat „Shock Waves – Diary of My Mind” to oparta na faktach historia, w której w tragicznych okolicznościach splatają się losy dwójki osób – nastolatka oraz jego nauczycielki. Te tragiczne okoliczności to zabójstwo rodziców, którego dokonał uczeń. Zanim jednak się to stało, wysłał on swojej nauczycielce pamiętnik. Od tego momentu podejrzenia padają również na nią, kobieta próbuje więc uczynić wszystko, aby zrozumieć czyn chłopaka i znaleźć jego przyczyny w przeszłości. Film miał swoją premierę w sekcji Panorama podczas 68. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Berlinie, gdzie zachwycił widzów i krytyków gęstą atmosferą i subtelnością narracji, która dotyczy przecież wstrząsających wydarzeń. Ursula Meier w swoim najnowszym filmie dowodzi, że tak jak nikt inny potrafi tworzyć porywające portrety – zarówno jednostkowych bohaterów, jak i całego społeczeństwa i jego nastrojów.
 

Osaczeni we własnym domu

Drugi film Ursuli Meier, który zostanie zaprezentowany podczas 9. Festiwalu Krytyków Sztuki Filmowej Kamera Akcja, to „Dom przy autostradzie”. Jest to portret rodziny, która z dnia na dzień musi zmierzyć się z pozoru błahą przeciwnością losu – a mianowicie z hałasem i zgiełkiem dochodzącym z wybudowanej obok ich zacisznego domu autostrady. Bohaterowie nie chcą opuszczać swojego lokum i – aby stawić czoła nowej sytuacji – wymyślają coraz to nowe sposoby na to, by zagłuszyć i stłumić dochodzące z drogi dźwięki. Nie jest to jednak takie proste i w końcu rosnące napięcie staje się przyczyną nieustających konfliktów, spowodowanych uczuciem bezsilności i osaczenia. Film ten otrzymał aż trzy nominacje do nagrody Cezar. Warto przypomnieć sobie ten obraz lub zobaczyć go po raz pierwszy choćby po to, by poznać wyjątkową umiejętność budowania napięcia przez reżyserkę – Ursulę Meier.

Sekcja poświęcona w całości twórczości Ursuli Meier ma przybliżyć widzom postać autorki oraz jej specyficzny styl tworzenia, ale również wzbudzić wśród widzów wątpliwości dotyczące środków wyrazu, które są wykorzystywane w rzemiośle filmowym podczas portretowania – bohaterów, społeczeństw, sytuacji i miejsc. Włączysz się do dyskusji?