„Pieśń pamięci” premierowo!

„Pieśń pamięci” premierowo!

Pieśń pamięci to zapis podróży, której najważniejszym celem jest tworzenie sztuki – teatru i muzyki – na który wpływ wywierają relacje międzyludzkie podszyte tożsamością narodową. „Chcieliśmy skupić się na międzykulturowym dialogu pomiędzy Ormianami a Turkami, szczególnie na ziemiach, które kiedyś należały do Ormian, a teraz są w rękach tureckich. Poświęciliśmy 4 lata, by poznać wszystkie ważne liturgiczne pieśni, których łącznie jest około 50. Praca ta dawała nam poczucie, że budzimy duchy przeszłości” – tak o filmie Pieśń pamięci mówią jego twórcy – Nathalie Rossetti oraz Turi Finocchiaro.

piesn_pamieci-767x385


Burzliwa
historia XX wieku rozproszyła Ormian po całym świecie, zmuszając ich do życia w diasporze. Wykorzenieni, odcięci od własnej kultury i historii, podejmują próbę ocalenia od zapomnienia tradycyjnych ormiańskich pieśni liturgicznych. W filmie dokumentalnym Pieśń pamięci  dwoje Ormian – Aram oraz Virginia Kerovpyan – wraz z Jarosławem Fretem i wrocławskim Teatrem ZAR podróżują do miejsc, skąd wywodzi się ta sztuka.

Pieśń pamięci skupia się na postaciach Arama Kerovpyana, mistrza śpiewu w ormiańskiej katedrze w Paryżu, i jego żonie Virginii, praktykującej tradycyjny dla Ormian śpiew monodyczny. Bohaterom towarzyszy reżyser Jarosław Fret i grupa aktorów Teatru ZAR z Wrocławia, od lat studiujący historię i tradycję muzyczną Armenii. Dokument jest zapisem wyprawy artystów z Paryża do Stambułu, kolebki kultury ormiańskiej, przez Wenecję i Jeruzalem, gdzie tradycja śpiewu liturgicznego jest wciąż żywa, kończąc podróż na wyżynach Anatolii – świadkach ludobójstwa sprzed stu lat.

aram_virginia_riviere1


Reżyserzy
osią filmu uczynili muzykę. To ona stanowi podstawę do próby rekonstrukcji ormiańskiej tożsamości, działa jak łącznik między przeszłością a tym, co da się z niej uratować dziś. Wspólna praca bohaterów filmu Virginii i Armana z międzynarodowym zespołem aktorów jest jak zderzenie Wschodu i Zachodu, sztuki z rzeczywistością. Efektem artystycznych poszukiwań Teatru ZAR jest spektakl Armine, Sister, którego fragmenty zarejestrowano w filmie. Turi Finocchiaro przyznaje, że po spotkaniu Arama i Virgini z Jarosławem Fretem idea projektu nabrała nowego wymiaru. – „Współpraca z teatrem pozwoliła nam na stworzenie filmu opowiadającego historię nie tylko w duchu ormiańskim, ale również europejskim, dającym możliwości skupienia różnych typów odbiorców” – mówi reżyser.

Film będzie można obejrzeć w ramach sekcji DOKUMENTALNE PRZETASOWANIE.